بهترین درمان بی اختیاری ادرار

بهترین درمان بی اختیاری ادرار

بی‌اختیاری ادرار به دفع غیرارادی ادرار می‌گویند. دفع ادرار هنگامی اتفاق می‌افتد که فشار داخل مثانه از فشار ناشی از تون عضلات صاف و مخطط مجرای ادراری بالاتر رود. بی‌اختیاری ادرار می‌تواند عامل مهمی در کاهش کیفیت زندگی به شمار رود.
مهمترین عوامل خطر در بی اختیاری ادراری شامل بارداری و زایمان مهبلی، جراحی دستگاه ادراری، ضعف عضلات کف لگن، سکته ی مغزی، چاقی مرضی، اختلالات مغزی مانند بیناری پارکینسون و تمرینات شدید ورزشی است.
انواع بی اختیاری ادرار
بی‌اختیاری استرسی: این نوع بیماری بیشتر در زنان رایج است. فرد در مواقعی مانند عطسه و خنده دچار بی‌اختیاری ادرار می‌شود.
بی اختیاری فوریتی: اگر فرد بعد از نیاز ناگهانی و قدرتمندی برای ادرار کردن دچار نشت و خروج ادرار شد، دچار بی‌اختیاری ادرار فوری است. این مشکل در کنترل مثانه ممکن است در نتیجه آسیب عصب ناشی از دیابت، سکته، عفونت یا شرایط پزشکی دیگر باشد.
بی‌اختیاری ادراری از نوع مخلوط: ترکیبی از بی اختیاری استرسی و فوریتی
بی اختیاری عملکردی: در این نوع بی اختیاری عملکرد دستگاه ادراری بی نقص است اما مشکل از بیماری هایی مانند دیابت، پارکینسون، سکته مغزی، مولتیپل اسکلروز (ام اس) و ترومای به اعصاب مثانه است.
بی اختیاری ناشی از درمان
بی اختیاری مادرزادی
بی اختیاری تروماتیک
بی اختیاری ناشی از فیستول
بی‌اختیاری ادراری شبانه

تشخیص

تست‌های تشخیصی معمول عبارتند از:
سیستوسکوپی
بررسی اورودینامیک
آزمایش فشار مثانه(Stress)
Post-void residual (PVR)
سونوگرافی (Ultrasound)

درمان

۱-فیزیوتراپی
۲-درمان دارویی
۳-عمل جراحی

فیزیوتراپی در بی اختیاری ادرار

فیزیوتراپی درمانی بدون دارو و بدون درد میباشد و کمک میکند تا در کمترین زمان ممکن، با کمترین هزینه ممکن و بدون هیچگونه سختی به درمان مورد نظر که همان رفع بی اختیاری ادرار میباشد، برسیم. لازم به ذکر است که خط اول درمان بی اختیاری ادرار در آمریکا، فیزیوتراپی می باشد.
فیزیوتراپیست در ابتدا آموزشهای لازم درمورد تغییر سبک زندگی، تغییر عادات بد غذایی، توصیه ی رژیم غذایی متناسب با مشکل بیمار، تغییر عادات بد و فعالیتهایی که منجر به ایجاد و تشدید مشکل می شوند و همچنین اطلاعاتی راجع به طریقه ی صحیح و زمان مناسب برای تخلیه ی ادرار را به بیمار میدهد.
فیزیوتراپی در بی اختیاری ادرار مجموعه ای از درمانهاست که شامل موارد زیر می باشد:
-بیوفیدبک تراپی: این روش کمک بسیاری زیادی در شناسایی عضلات کف لگن، موقعیت و کارایی این عضلات از طریق تصاویر، نمودارها و بازیهای طراحی شده توسط فیزیوتراپیست می کند.همچنین کمک می کند تا میزان قدرت عضلات را در جلسه ی ابتدایی بسنجیم و بتوانیم مقایسه ای با جلسات بعدی و میزان پیشرفت بیمار داشته باشیم. و همچنین با توجه به میزان پیشرفت بیمار می توانیم برنامه ی درمان یر ا به صورت دقیق طراحی کنیم.
-استفاده از جریانهای الکتریکی مانند اینتر فرنشیال و یا فانکشنال الکتریکال استیمولیشن که میتواند به صورت واژینال و یا سطحی باشد.
-استفاده از مگنت تراپی
-استفاده از واژینال کونز و آموزش به بیمار درمورد نحوه ی استفاده از آن در منزل.
-تمرین درمانی که مجموعه ای از تمرینات اختصاصی در جهت تقویت عضلات کف لگن و رفع بی اختیاری ادرار می باشد.
– استفاده از پساری: پساری یک حلقه پلاستیکی است، شبیه به دیافراگم ضدبارداری است که توسط فیزیوتراپیست در داخل واژن قرار می‌گیرد.
-و در صورت اضافه وزن که عاملی در جهت ایجاد و تشدید علایم میباشد، تجویز تمرین درمانی و ورزش و روش های فیزیوتراپی در جهت کاهش وزن.

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *